Shrek Trzeci
Dobra rzemieślnicza robota. Shrek Trzeci nie jest niczym rewolucyjnym, to po prostu trzeci odcinek animowanego (3D) filmu dla dzieci i dla dorosłych. Sukcesem pierwszej części Shreka w Polsce była wspaniałą obsada osób podkładających głos oraz “lokalizowany” humor. Dzięki temu odbiór Shreka był rewelacyjny, dużo lepszy niż gdyby przetłumaczono słowo w słowo śmieszne dla ameryki dialogi. Shrek Trzeci już tak nie zaskakuje. Jest porządnie zrobioną kontynuacją. Strona techniczna przedsięwzięcia jest perfekcyjna, dubbing także. Fabuła jest prosta i bajkowa, dostosowana dla młodego widza. Dla dorosłych pozostają małe smaczki tu i ówdzie.
Film ogląda się dobrze, choć nie tak dobrze jak za pierwszym razem. W końcu danie to już odgrzewane jest trzeci raz.
Ostatecznie można obejrzeć. Fani Shreka mogą dodać 2 punkty do oceny.
Odważna (The Brave One)
Odważna (The Brave One) z Jodie Foster to klimatyczny dramat rozgrywający się w mrocznych zaułkach Nowego Jorku. Dla jednych nieudany, nudny, całkowicie pozbawiony dobrego smaku, usypiający film. Dla innych, takich jak dla mnie, jeden z lepszych filmów, warty wspomnienia i polecenia…
Erika Bain mieszka w Nowym Jorku. Prowadzi tam popularne audycje/słuchowiska w radiu WNKW. Przemierza ulice, nagrywa dźwięki miasta, wplata je w swoje opowieści na antenie. Po godzinach przygotowuje się do ślubu ze zwoim ukochanym, spaceruje z psem, znów nagrywa dźwięki miasta, które kocha. Niestety ta sielanka zwykłego, szczęśliwego człowieka kończy się nagle i tragicznie. Po 3 tygodniach śpiączki, brutalnie pobita, stara się zwalczyć swój strach przed Nowym Jorkiem. A strach czai się teraz w każdym ciemnym zaułku, w każdym odgłosie kroków. Czy zakup broni będzie remedium na strachy i fobie?
W Nowym Jorku pojawia się tajemniczy mściciel, będący zmorą i wybawieniem policji. Odwala za NYPD kawał dobrej roboty, choć można powiedzieć, ze trochę wystrzałowo. Właściwie wszyscy się cieszą ze zgonów mniej lub bardziej znanych przestępców. Tymczasem Erika porusza ten temat w swojej audycji. Zaczyna przyjmować telefony na antenie. Włącznie z telefonem od mściciela…
Przeczucie (Premonition)
Gdzie się podziało to kino budujące klimat, powodujące napięcie u widza poprzez to co pojawia się na ekranie? Gdzie narastające zagubienie i intrygująca zagadka? Gdzie szokujące zakończenie, idealne w swej prostocie? No na pewno nie schowało się w filmie pt. “Przeczucie” (Premonition) z Sandrą Bullock w roli Lindy, matki dwójki dziewczynek i żony przystojnego, robiącego karierę męża Jima.
Niestety, ani Sandra Bullock, ani długie (nudne!) ujęcia przy ckliwej, smętnej muzyce, czy też raczej akompaniamencie kilku fortepianowych dźwięków. Ani całą otoczka niby-mistycyzmu związanego z prekognicjami - przewidywaniem zdarzeń przyszłych. Nic z tych rzeczy nie sprawia, aby film był ciekawy. Mnie, jako widza nie zaintrygował, nie zaciekawił, za to doprowadził do ziewania. A taki dobry temat, taki mógł być z tego klimatyczny film, intrygujący, pełny napięcia i dający widzowi to co powinien dobry film dawać - emocje gdzieś na skraju wydarzeń. Ech. Znów nie wyszło.
Sandro Bullock! Zwolnij swojego agenta. Ostatnio wynajduje ci role w filmach, których nie sposób albo obejrzeć, albo niczego nie wnoszą, albo dręczą widza nudą i pustką!
Obcy kontra Predator 2 (Alien vs Predator 2)
Obcy kontra Predator 2 (AvP2) to jak sama nazwa wskazuje druga część filmu, którego pierwsza część to… tak zgadliście… Obcy kontra Predator. Nic odkrywczego nie napiszę - ale jeśli powstanie trzecia część (a pewnie powstanie) to będzie to Obcy kontra Predator 3… Ale zostawmy pierwszy, jakże koszmarny odcinek kinowego “hitu”, zostawmy też hipotetyczny trzeci odcinek i skupmy się na plusach oraz minusach części drugiej.
Miejscem akcji AvP2 jest zapomniane przez boga miasteczko gdzieś w Ameryce Północnej. Otaczają je lasy, góry, niedaleko stąd do wielkich jezior. Sielanka. Miasteczko ma swojego szeryfa, ma swoje problemy, ma flirtujących nastolatków, drobnych przestępców i ogólnie całą jest tam sympatycznie. Sielsko-małomiasteczkowo.
Kanibal z Rotenburga (Grimm love)
Sąd apelacyjny we Frankfurcie nad Menem skazał we wtorek 44-letniego informatyka Armina Meiwesa, nazwanego przez niemieckie media “Kanibalem z Rotenburga”, na dożywocie. W 2001 r. Meiwes zabił i częściowo zjadł mężczyznę poznanego przez internet. (źródło)
Film Kanibal z Rotenburga to przerażające kino, oparte na autentycznych wydarzeniach. Nie jest to horror. Brak tutaj miejsca na fikcję. Jest to utrzymana w onirycznej formie historia niemieckiego mordercy i kanibala Armina Meiwesa (z zawodu informatyka), która miała miejsce w Niemczech w XXI wieku. Dokładnie w marcu 2001 roku. Całość została uwieczniona na taśmie video, która później była dowodem w sądzie.